Iwan Tyszkiewicz

Iwan Tyszkiewicz, znany także jako Iwan Tyszkowic, Jan Tyszkiewicz, Jan Tyskiewicz lub Jan Tyszkowicz, był członkiem wspólnoty braci polskich i działaczem religijnym związanym z Bielskiem Podlaskim. Wychował się w rodzinie mieszczańskiej, katolickiej lub prawosławnej, a następnie przyłączył się do braci polskich. Po objęciu spadku wzbogacił się. Gdy zaproponowano mu urząd ławnika, zażądano od niego złożenia przysięgi na krucyfiks i Trójcę Świętą, której bracia polscy jako unitarianie nie uznawali.

Tyszkiewicz odmówił przysięgi i został oskarżony o bluźnierstwo oraz profanację krucyfiksu. Jego obrońcy powoływali się na gwarancje tolerancji religijnej zawarte w artykułach konfederacji warszawskiej, jednak apelacja nie uchroniła go przed wyrokiem śmierci. Odmówił porzucenia wiary braci polskich i przejścia na katolicyzm. Był torturowany, a następnie stracony w Warszawie 16 listopada 1611 roku. Według relacji Andrzeja Lubienieckiego po odcięciu języka i dwóch kończyn jego ciało spalono na stosie. Tyszkiewicz jest często uważany za pierwszego męczennika braci polskich.

Na podstawie artykułu „Iwan Tyszkiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.