Romuald Radziwiłłowicz

Romuald Radziwiłłowicz, używający pseudonimu „Zaremba”, urodził się 16 lipca 1908 roku w Bielsku Podlaskim. W 1933 roku został oficerem Wojska Polskiego. Podczas kampanii wrześniowej służył w stopniu porucznika kawalerii w 24. pułku ułanów. 10 września 1939 roku został ciężko ranny w płuca i rękę w walkach pod Radymnem, a następnie trafił do niemieckiego szpitala wojskowego w Sanoku.

Po zwolnieniu ze szpitala zaangażował się w działalność konspiracyjną i został oficerem Armii Krajowej. Od 1942 roku dowodził I Zgrupowaniem w Rejonie I Obwodu Śródmieście AK, pełnił też funkcje w sztabach Okręgu Warszawskiego. W powstaniu warszawskim dowodził batalionem „Zaremba-Piorun”, działającym na obszarze Śródmieścia Południowego. 28 sierpnia 1944 roku został ciężko ranny i stracił rękę. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari za udział w wojnie obronnej 1939 roku. Zmarł 12 lutego 1979 roku w Warszawie i został pochowany na Powązkach Wojskowych.

Na podstawie artykułu „Romuald Radziwiłłowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.